Gedichten: nieuw

Sinterklaas dacht dit jaar weer na, wie krijgt een mooi cadeau?
Toen kwam meteen jouw naam, Wouter — dat voelde simpelweg zo.
De oudste neef, met opa’s naam, een rustige, sterke man,
Die altijd doorgaat, altijd helpt, omdat hij het gewoon kan.
Je kocht een huis vol klussen, met stapels werk op rij,
Maar jij zei niet “te veel gedoe”, jij zei: dit hoort bij mij.
Met lef, verstand en doorzetkracht, met hamer, zaag en schroef,
Toon jij dat echte bouwers werken met geduld en met geloof.
Voor iedereen sta jij steeds klaar, je hart is warm en groot,
Maar grenzen stellen lukt niet altijd — soms draag je net te veel op schoot.
Toch blijft die zachte kracht van jou iets moois, iets dat je siert,
Omdat jouw zorg en inzet vaak veel verder reikt dan dat men ziet of voelt of viert.
We zongen met de mannen, met de ooms en opa mee,
En Sint dacht: wat een mooi geluid, wat een vertrouwde harmonie.
Daar stond jij in dat mannenkoor, met stem en ziel erbij,
Alsof een stukje van opa’s stem weer even klonk in jou — heel fijn en heel nabij.
Je Zundapp blonk weer prachtig, door jouw zorg en jouw geduld,
Een motor die weer leven vond doordat jij hem hebt vervuld.
Het past bij jou, want wie jij bent: je bouwt, je geeft, je tilt,
En alles wat jij aanraakt krijgt weer kracht, weer vorm, weer kleur, weer schild.
En daarom koos Sint dit cadeau, precies zoals jij vroeg:
Een boek met wijsheid en met diepte, van Lewis, heel genoeg.
Het probleem van het lijden — een titel met gewicht,
Maar eentje die jou past, omdat jij denkt, voelt, zoekt en richt.
Dus open nu dit pak met trots, geniet van wat je krijgt,
Want Wouter, lieve neef, jij bent een man die menselijkheid bereikt.
Blijf bouwen, blijf geloven, blijf jezelf met hart zo groot,
Want wie jou in de familie heeft, zit werkelijk gebeiteld in

Dit gedicht is ingezonden door Pieter

Printbare versie
Dit gedicht verzenden naar een vriend(in)

Volgende gedicht: Sanoë een cadeau voor jou ligt voor de hand
Vorige gedicht: Sint zat te schenken wat moet die akkamachine nou schenken