mijn opa leeft niet meer
hij is doodgeschoten met een geweer
dat vindt ik heel erg jammer
want nu hoor ik altijd maar gejammer
nu lig je begraven
in onze familiegraven
ik denk dat je nu in de hemel bent
en dit mag je nooit vergeten je blijft altijd een ventje blijft altijd een echte vent
ik vond je lief en braaf
en je had ogen als een raaf
opa jou zal ik nooit meer vergeten

Waardering: 9.5 met 2 uitgebrachte stemmen
Dit gedicht is ingezonden door jana

Printbare versie
Dit gedicht verzenden naar een vriend(in)

Stemmen!

Hierboven kun je dit gedicht een waardering geven. Het aantal punten loopt van 1 tot 10, waarbij 1 heel slecht is en 10 heel goed. Klik je op stemmen, dan wordt je stem verzonden en ga je naar het volgende gedicht.

Volgende gedicht: De vogels fluiten
Vorige gedicht: Moeder

© 2006 - 2018 Jan Hengeveld.